- oczy patrzą przed siebie, a w myślach rozwija się wyimaginowana sytuacja. W praktykach ludowych nie stosowano specjalnych metod “otwierania trzeciego oka”. Widzenie pojawiało się w sposób naturalny, jako efekt uboczny praktyk duchowych, modlitw lub kolejnych etapów inicjacji. Uczennice starano się ustrzec przed przedwczesnym widzeniem, a raczej bardziej uczono “wyłączać” widzenie, gdy nie było potrzebne. Osoby samodzielnie praktykujące dość często nie umiejąc zapanować nad wizjami kończyły jako błazny lub nawiedzeni.

Jeśli uczono widzenia,
to poprzez treningi obserwacji, rozszerzanie świadomości i inicjacje otwierające widzenie podprogowe. Towarzyszył temu szereg przygotowań, takich jak nocne spacery, na których nie wolno było oglądać się za siebie (zwyciężanie omamów dotykowych i słuchowych), funkcjonowanie z zawiązanymi oczami, aby uwrażliwić słuch i rozwinąć umiejętność pracy z wizjami i halucynacjami, rozpoznawanie na dotyk lub na zapach różnych przedmiotów, tygodnie milczenia i inne. Takie przygotowania sprzyjają “otwieraniu trzeciego oka”.

W jakim celu
Otwieranie trzeciego oka zazwyczaj ma na celu:
a) rozwój zdolności obserwacji i rozszerzenie świadomości (uwrażliwienie się na subtelne, prawie intuicyjnie odbierane sygnały, dopingowane słabymi bodźcami wzrokowymi rejestrowanymi nieświadomie)
b) uświadomienie informacji (intuicyjnie odbierane podczas terapii
i sprawdzane poprzez rozmowę - wywiad lub inne sposoby diagnozowania, na przykład z rysów twarzy - Fizjognomiki, wzorów na tęczówce oka - Irydologii, proporcji ciała, zabarwień skóry i zmian wrażliwości na dotyk – Su-Dżok, Shiatsu i inne )
c) docieranie do ukrytych zdolności (Prekognicja i Retrospekcja na przykład podczas odczytywania wzorów
z rozbitego jajka, w czasie zdejmowania uroków jajem).